Wat is belangrijker voor obesitasrisico, genen of levensstijl?
Gesundheitsnachrichten

Wat is belangrijker voor obesitasrisico, genen of levensstijl?

WOENSDAG 8 januari 2020 (HealthDay-nieuws) – Een nieuwe studie suggereert dat genetica geen bestemming is als het gaat om je kansen om zwaarlijvig te worden.

Jarenlang heeft onderzoek naar 'obesitasgenen' veel Amerikanen ertoe gebracht te geloven dat hun DNA overgewicht en obesitas onvermijdelijk maakt.

Maar de nieuwe studie toont aan dat de dagelijkse levensstijl – niet genen – waarschijnlijk de veel grotere rol speelt.

De studie volgde gegevens over meer dan 2500 Amerikanen die tientallen jaren werden gevolgd – van jonge volwassenheid in 1985 tot 2010.

Onderzoekers gebruikten moderne technologie om een ​​genetische 'risicoscore' voor obesitas te maken voor elke deelnemer, op basis van hun individuele DNA. Ze hielden ook veranderingen bij in die van elke persoon body mass index (BMI) in de loop van de tijd om hun gewicht en fitheid te meten.

Het komt erop neer dat, volgens hoofdonderzoeker Dr. VenkateshMurthy, "we vonden dat fitness een betere voorspeller is dan de genetica van waar je BMI in de loop van de tijd naartoe gaat."

"Genetica heeft duidelijk enige invloed, maar andere factoren zijn sterker", zegt Murthy, universitair hoofddocent interne geneeskunde en radiologie aan de Universiteit van Michigan in Ann Arbor.

Dus uw BMI – een gewichtsmaat gedeeld door lengte – in de jeugd lijkt de beste voorspeller van uw risico op obesitas op de lange termijn.

Dat was logisch voor een expert in gewichtsbeheersing.

"BMI vertegenwoordigt, zelfs op jonge leeftijd, beide genetica en omgeving, "merkte Dr. Mitchell Roslin op, hoofd van obesitaschirurgie in het Lenox Hill Hospital in New York City.

"Velen geloven dat genetisch lot betekent," zei hij, maar "nee, wat geërfd is, is een vatbaarheid die wordt beïnvloed door je gedrag."

Het nieuwe onderzoek ondersteunt het idee dat "ongeacht uw genetische code, de beste methode om de gezondheid te optimaliseren, goed eten en dagelijks sporten is", zei Roslin.

Murthy's team ontdekte dat, in combinatie met iemands leeftijd, geslacht en geschiedenis van een ouder met overgewicht, BMI op jonge volwassen leeftijd 25 jaar later 52,3% van iemands BMI verklaarde.

Ze geloven zelfs dat deze combinatie van omgevingsfactoren tot 80% van iemands BMI-variatie in de loop van de tijd zou kunnen verklaren.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *